Interior Decoration Description

Εσωτερική Διακόσμηση

Η εσωτερική διακόσμηση είναι μια σειρά φωτογραφικών επισκέψεων σε αθηναϊκά σπίτια. Περιεργάζεται, κυρίως στους χώρους υποδοχής, τα πορτραίτα των ιδιοκτητών και των συγγενών τους εκτεθειμένα μαζί με άλλα διακοσμητικά αντικείμενα, πίνακες ζωγραφικής, προσωπικούς θησαυρούς, τεκμήρια γούστου.

Κοιτάζει τη μάχη με τη λήθη και την χρήση του παρελθόντος ως συστατικού της προσωπικότητας. Παρατηρεί την αρχιτεκτονική των εσωτερικών χώρων και μαζί την αρχιτεκτονική της ταυτότητας. Βλέπει την εσωτερική διακόσμηση σαν διακόσμηση του εσωτερικού, σαν εικαστική εγκατάσταση μιας ασυνείδητης έκθεσης της ψυχής.

Η μεγάλη και λεπτομερής φωτογραφική απεικόνιση αποκαλύπτει ανθρώπινες ιδιαιτερότητες και πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Ταυτόχρονα, μεγεθύνει και αναδεικνύει την υπαρξιακή διάσταση της προσπάθειας για συγκεφαλαίωση του χρόνου και του εαυτού.

Σε σαλόνια, σε κρεβατοκάμαρες, συσσωρευμένα βιώματα, αναμνήσεις, καδραρισμένες ιστορίες και άνθρωποι που φωτογραφίζονται ξανά εν τη απουσία τους, συνθέτουν μαζί την μεγάλη εικόνα της ανάσχεσης στον χρόνο που τρέχει.

Το εικονικό καταφύγιο, όπου νεκροί και ζωντανοί συγκατοικούν επιτέλους αρμονικά. Εκεί όπου και η τελευταία ματιά γύρω, το ίσιωμα του τραπεζομάντιλου, το βιαστικό κοίταγμα στον καθρέφτη του χολ πριν ανοίξει η πόρτα στον επισκέπτη.

Πάνος Κοκκινιάς


Interior Decoration

“Interior Decoration” is a series of photographic visits to Athenian houses, focusing on the reception areas, the owners’ and their relatives’ portraits, exposed along with other decorative objects, paintings, personal treasures and evidence of taste.

She looks at the battle to keep memories alive and the use of the past as a component of personality. She observes the interior architecture together with the architectural identity. Viewing the interior design as an expression of the inner self, as an artistic installation of the unconscious exposure of the soul.

This long and detailed depiction reveals the human particularities and cultural characteristics. At the same time, magnifies and highlights the existential dimension of the effort to pull together self and time.

From living rooms to bedrooms, accumulated experiences, memories, framed pictures that tell a tale and retaking pictures of pictures of people in their absence give us the impression of stopping the sands of time.

This is a virtual haven where the dead and the living can co-exist in perfect harmony. One last look around, the straightening of the tablecloth and a fleeting glance in the hall mirror before opening the door to the visitor.

Panos Kokkinias